Gehaktballetjes in zoetzure saus

Gehaktballetjes, ze zijn er in allerlei soorten, maten, kleuren en smaken. Je kunt er eeuwig mee variëren. En ik denk dat juist dat het maken van gehaktballetjes zo leuk maakt. Laatst op een verjaardag waren er als hapje gehaktballetjes in zoetzure saus, weliswaar de kant en klare versie. Maar de kant en klare versie smaakte verrassend smakelijk, dus ik dacht hoe lekker moeten ze zelfgemaakt wel niet zijn. Ik ben aan de slag gegaan met in mijn achterhoofd de gedachte dat de basis voor zoetzuur eigenlijk altijd iets met tomaat en suiker is. Ik ben gaan experimenteren en kwam op een saus die ik eigenlijk wel erg lekker vond. De balletjes heb ik ook nog iets gekruid om zo tot een lekker geheel te komen. Door Swen en mijn ouders zijn de balletjes in ieder geval goedgekeurd. Voor de eerst volgende keer dat we een feestje hebben ga ik deze gehaktballetjes maken, ik weet bijna zeker dat, dat een succes wordt.

Ingrediënten

Zoetzure saus

  • 1,5 eetlepel tomatenpuree
  • 1 eetlepel gembersiroop
  • 3 theelepels bruine suiker
  • 2 tenen knoflook
  • halve theelepel zout
  • theelepel citroensap
  • 80 milliliter water
  • 1 eetlepel tomatenketchup

Gehaktballetjes

  • 500 gram gehakt
  • 1 ei
  • 1,5 theelepel ketjap
  • 1,5 theelepel 5 kruidenpoeder
  • halve theelepel zout

Bereiding

Ik begin altijd eerst met de saus. Doe alle ingrediënten voor de saus in een pannetje en verwarm dit goed, het mag best even 5 minuten pruttelen. Meng daarna het gehakt met alle ingrediënten en maak er kleine balletjes van, ongeveer 1 cm in doorsnee. Bak de balletjes rondom bruin en laat daarna op zacht vuur bakken tot de balletjes gaar zijn. Gooi de saus erbij en roer alles goed door. Deze hoeveelheid is goed voor een klein gezelschap. Heb jij meerdere gasten verdubbel het recept dan.

Leuk, ga jij mij volgen?

Beef Wellington

Beef Wellington is een luxe gerecht, wij aten het wel eens tijdens kerst bij mijn moeder thuis. Omdat Swen erg van rundvlees houdt en we de laatste tijd best wat stoofvlees hadden gegeten wilde ik eens wat anders maken. Ik kwam uit om Beef Wellington. Normaliter maak je dit met biefstuk, maar toen ik bij de slager kwam zag ik een heel mooi stuk rosbief liggen. Dus ik heb gekozen voor Rosbief. Rosbief komt qua bereiding net wat nauwer. De kerntemperatuur moet ongeveer 52 graden zijn, dit is makkelijk te meten met een vleesthermometer, de andere optie is op gevoel.

Ingrediënten

  • 600 gram rosbief aan 1 stuk
  • 1 sjalot
  • 3 tenen knoflook
  • 250 gram champignons
  • rol vers bladerdeeg
  • mager ontbijtspek of bacon
  • mosterd

Bereiding

Bak de rosbief in bakboter aan alle kanten bruin, giet vervolgens een beker water in de pan, draai het vuur laag en laat 20 minuten sudderen met de deksel erop. Hak ondertussen de champignons en het sjalotje heel fijn en pers de knoflook uit. Bak de champignons, sjalot en knoflook in een pan tot het helemaal droog is. Zet dit in een bakje apart en laat afkoelen. Als het vlees 20 minuten heeft gesudderd leg je het 15 minuten apart. Als het vlees rust dan wordt het malser. Er komt veel vleesvocht uit, gooi dit niet weg maar maak er bijvoorbeeld een lekker jus van. Ik heb trouwens het vlees niet gekruid, omdat er straks uit het spek zout komt. Rol de plak bladerdeeg uit en leg dit voor je neer, verdeel daar eerst het champignon mengsel over, verdeel dan 8 plakjes mager ontbijtspek of bacon over de champignons. Smeer het vlees in met een laagje mosterd en leg dit bovenop de champignons en spek. vouw/rol het bladerdeeg mooi over het stuk vlees en bestrijk de bladerdeeg met een geklutst eitje. Bak op 230 graden in ongeveer 20 minuten mooi bruin. Houdt het goed in de gaten, per oven verschilt het, de ene heeft wat langer nodig, de ander wat minder.

Serveer in plakken met een lekkere salade.

*4 personen

Leuk, ga jij mij volgen?